رباعی شمارهٔ ۱۷۳۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دوستی میخواهد که وقتی نامهاش به او رسید، آن را بخواند. او اشاره میکند که دوست از وضعیت نگرانکننده و عجیب دل او خبر دارد و با خواندن نامه، بیشتر با حالش آشنا خواهد شد.
ای دوست به حق آنکه جان را جانیچون نامهٔ من رسد به تو برخوانی
هوش مصنوعی: ای دوست، به حق آن کسی که جانم را جان میبخشد، وقتی نامهام به دست تو برسد، آن را خواهید خواند.
از بوالعجبی نامهٔ من ندرانیچون حال دل خراب من میدانی
هوش مصنوعی: از تو که در شگفتی، نمیدانی حال و روز من چطور است، در حالی که از دل پریشانم خبر داری.