رباعی شمارهٔ ۱۷۳۵
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق یک شخص اشاره دارد که از رفتار و کلام دوستش رنج می‌برد. او می‌گوید که دوستش با سخنانش به او آسیب می‌زند و او را ناراحت می‌کند. همچنین اشاره می‌کند که در نگاه دوستش، او به عنوان فردی دیگر دیده می‌شود و از اینکه فردا به او بی‌توجهی می‌شود، نگران است. در کل، شعر بیانگر درد و ناامیدی از روابط عاطفی است.
ای دوست بهر سخن در جنگ زنیصد تیر جفا بر من دلتنگ زنی
هوش مصنوعی: ای دوست، به خاطر حرفهای تو مانند یک جنگ، صد تیر از ظلم و بیمهری بر من میزنی و باعث ناراحتیام میکنی.
در چشم تو من مسم دگر کس زر سرخفردا بنمایمت چو بر سنگ زنی
هوش مصنوعی: در نگاه تو من به حالتی دیگر هستم، وقتی که فردا را با نگاهی پر از طلا و زیبایی به دیگران نشان میدهی، من را به یاد بیاور.