رباعی شمارهٔ ۱۷۳۷
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از دوستی میخواهد که نسبت به او طمع نداشته باشد و ادعا میکند که جز شادی و بیخبری، چیزی دیگر ندارد. او به این نکته اشاره میکند که خداوند او را برای این زندگی به دنیا آورده و در واقع، او دشمن عقل و هشیاری است.
ای دوست ز من طمع مکن غمخواریجز مستی و جز شنگی و جز خماری
هوش مصنوعی: ای دوست، انتظار کمک و همراهی از من نداشته باش، جز اینکه شاد و سرخوش باشیم و در حالت مستی و خوشی به سر ببریم.
ما را چو خدا برای این آوردستخصم خردیم و دشمن هشیاری
هوش مصنوعی: خداوند ما را به این دنیا فرستاده تا با چالشها و دشمنیها روبرو شویم، تا بفهمیم که چه قدر نیاز به خرد و آگاهی داریم.