تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۷۴۲

ای سر سبب اندر سبب اندر سببیوی تن عجب اندر عجب اندر عجبی
ای دل طلب اندر طلب اندر طلبیوی جان طرب اندر طرب اندر طربی