رباعی شمارهٔ ۱۷۴۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با استفاده از تمثیل گل و نسیم صبا، به گل اشاره میکند که از نسیم میرنجد. او میگوید که آیا درست است که گل از نسیمی که خداوند فرستاده، آزرده خاطر باشد؟ در واقع، شاعر به این نکته اشاره میکند که باید به زیباییها و لطف خدا توجه کرد و از رنجش بیدلیل خودداری کرد.
ای شاخ گلی که از صبا می‌رنجیور زانکه گلی تو پس چرا می‌رنجی
هوش مصنوعی: ای گل زیبایی که از نسیم صبحگاهی ناراحت می‌شوی، اگر تو خود گل هستی، پس چرا از این ناراحتی؟
آخر نه صبا مشاطهٔ گل باشداین طرفه که از لطف خدا می‌رنجی
هوش مصنوعی: این جملات به ما می‌گویند که به یاد داشته باشیم در زندگی، بعضی از چیزها ممکن است باعث ناراحتی ما شوند، اما همان‌طور که یک کارشناس زیبایی، به زیبایی گل‌ها می‌پردازد، در واقع همه چیز به اراده و لطف خدا مربوط می‌شود. در نهایت، چیزی که برای ما مشکل‌ساز است، ممکن است نتیجه‌ی لطف و حکمتی بزرگتر باشد.