رباعی شمارهٔ ۱۷۴۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از کسی میخواهد که آرام بگیرد و بیهدف نگردد، چرا که این رفتار تنها سبب نگرانی و آشفتگی میشود. شاعر به معشوق خود میگوید که به خاطر طلب و عشق، رنجها و دردهای زیادی کشیده و از او میخواهد که دیگر بازنگردد و از عشق دور نشود.
ای صاف که می شور و چنین میگردیبنشین و مگرد اگر چنین میگردی
هوش مصنوعی: ای دوست، تو که با آرامش میرقصی و به این شکل میچرخانی، بهتر است که آرام بگیری و نچرخانی اگر همچنان به این شیوه میچرخانی.
جانا ز طلب هر دو قدم ریش شدهتو بر قدم باز پسین میگردی
هوش مصنوعی: عزیزم، به خاطر عشق و آرزویی که داری، موهای سرت به خاطر آنچه میخواهی، به اندازهٔ دو قدم ریخته شده؛ اما تو هنوز به عقب برمیگردی و از آنچه که به دنبالش هستی، بازمیگردی.