رباعی شمارهٔ ۱۷۴۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به افرادی که به دنبال دنیا و نعمت‌های ظاهری هستند، هشدار می‌دهد و آن‌ها را به مزدوری تشبیه می‌کند. او عاشقان بهشت را نیز به خاطر دوری از حقیقت واقعی سرزنش می‌کند. در نهایت، اشاره می‌کند که کسانی که از غم‌های واقعی بی‌خبرند و به شادی‌های ظاهری دلخوشند، در حقیقت از درک حقیقت و عمیق‌ترین لذایذ زندگی باز مانده‌اند.
ای طالب دنیا تو یکی مزدوریوی عاشق خلد ازین حقیقت دوری
هوش مصنوعی: ای کسی که به دنبال دنیایی، تو فقط یک کارگر هستی و ای کسی که عاشق بهشت است، از این حقیقت دوری.
ای شاد بهر دو عالم از بی‌خبریشادی غمش ندیده‌اش معذوری
هوش مصنوعی: شما به خاطر نداشتن آگاهی از مشکلات و غمها، در هر دو جهان شاد هستید و این عدم آگاهی شما را از غم‌های زندگی مصون نگه داشته است.