رباعی شمارهٔ ۱۷۴۹
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به قاصدی خطاب میکند و میگوید که حضور او برایش ارزشمندتر از جانش است. او اشاره میکند که جانش چه اهمیتی دارد اگر در این جهان بیکس است. شاعر از قاصد میخواهد که برایش از معشوقی بگوید که او را به شدت ارزشمند میداند.
ای قاصد جان من به جان میارزیجان خود چه بود هر دو جهان میارزی
هوش مصنوعی: ای پیامآور دل من، تو برای جان من از هر دو جهان باارزشتری. جان خودت چه ارزشی دارد در برابر این دو جهان؟
این عالم کهنه آن ندارد بیتوآن از تو طلب کنم که آن میارزی
هوش مصنوعی: این جهان قدیمی و فرسوده بدون تو هیچ ارزشی ندارد. من از تو چیزی را میخواهم که آن به خودی خود ارزشمند است.