رباعی شمارهٔ ۱۷۵۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت گل اشاره می‌کند و می‌پرسد که آیا این گل به خاطر زیبایی گلستان می‌خندد، به خاطر عشق بلبل‌ها می‌خندد، یا به خاطر پنهان شدن در چهره معشوقش می‌خندد. در نهایت، به نظر می‌رسد که گل به دلیل وجود چیزهای زیبا و جذاب می‌خندد.
ای گل تو ز لطف گلستان می‌خندییا از دم عشق بلبلان می‌خندی
هوش مصنوعی: ای گل، آیا تو به خاطر مهربانی باغ و گلستان می‌خندی یا به خاطر عشق و شوق بلبل‌ها؟
یا در رخ معشوق نهان می‌خندیچیزیت بدو ماند از آن می‌خندی
هوش مصنوعی: اگر در چهره معشوق پنهانی لبخند میزنی، چیزی از آن لبخند به او نمیرسد.