رباعی شمارهٔ ۱۷۷۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با نگاهی به زندگی و بازی‌های آن، به معشوق خود اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که در این مجلس که سرشار از زندگی و شادی است، حاضر شود و خود را ناراحت نکند. او به یاد زیبایی‌های سوسن و سرو اشاره می‌کند و بیان می‌کند که بنده غم و اندوه شده است چون معشوق به مقام و جایگاهی دست یافته و از این رو در اندوه به سر می‌برد.
ای آنکه حریف بازی ما بده‌ایاین مجلس جانست چرا تن زده‌ای
هوش مصنوعی: ای کسی که در بازی ما همراهی میکنی، این مجلس تنها جان و زندگی است. چرا خود را از آن دور کردهای؟
چون سوسن و سرو از غم آزاد بدیبنده غم از آن شدی که خواجه شده‌ای
هوش مصنوعی: زمانی که مانند سوسن و سرو از غم رهایی یافتم، بنده درد و رنج ناشی از غم بودم و این حال من به این خاطر بود که به مقام بالا و خواجگی رسیدهای.