رباعی شمارهٔ ۱۷۷۳
هوش مصنوعی: این شعر به فردی خطاب می‌کند که محبت و لطف او را تجربه کرده است. شاعر از او می‌خواهد که بهانه‌ای برای دوری یا بی‌محلی آورده است. او بیان می‌کند که اگر با همه انسان‌ها به این شکل عشق ورزیده باشد، پس ارزش و قیمت دوستی واقعی را درک نکرده است.
در کل، شاعر بر اهمیت و عمق واقعی عشق و دوستی تأکید می‌کند.
ای آنکه مرا به لطف بنواخته‌ایدر دفع کنون بهانه‌ای ساخته‌ای
هوش مصنوعی: تو که با مهربانیات نسبت به من رحمت کردهای، اکنون به گونهای بهانه‌ای درست کردهای که مرا از خود دور کنی.
گر با همگان عشق چنین باخته‌ایپس قیمت هیچ دوست نشناخته‌ای
هوش مصنوعی: اگر با همه به یکسان عشق ورزیدهای، پس ارزش هیچ دوستی را نشناخته‌ای.