رباعی شمارهٔ ۱۷۷۴
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش خورشید پرداخته و ویژگی‌های آن را توصیف می‌کند. شاعر از تابش و روشنی خورشید سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که این نور، اصالت و کمال را انتقال می‌دهد. همچنین به مقایسه با ستارگان دیگر پرداخته و اشاره می‌کند که خورشید به‌طور خاص، درخشان‌تر و بیشتر سوخته است، به معنای اینکه درخشش و اثرگذاری بیشتری دارد.
ای خورشیدی که چهره افروخته‌ایاز پرتو آن کمال آموخته‌ای
هوش مصنوعی: ای خورشید، تو چهرهات درخشان است و از نور تو، کمال و زیبایی را یاد گرفتهام.
از جملهٔ اختران که افروخته‌ایتو بیشتری که بیشتر سوخته‌ای
هوش مصنوعی: از میان ستارهها که در آسمان میدرخشند، تو درخشانترین آنها هستی، اما به همان اندازه نیز بیشتر در آتش تجارب و مشکلات سوخته‌ای.