رباعی شمارهٔ ۱۷۸۰
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده با دل خود صحبت میکند و از آن میخواهد که از نادانیاش آگاه باشد و به خدمت خود بپردازد. دل پاسخ میدهد که سخن نادرست میزنی و در واقع، او نیاز به خدمت دارد و این گوینده است که در سردرگمی قرار دارد.
با دل گفتم که ای دل از نادانیمحروم ز خدمت شدهای میدانی
هوش مصنوعی: با دل خود گفتم که ای دل، تو به خاطر ناآگاهی از خدمت و کمک کردن بیخبر و محروم ماندهای، آیا میدانی؟
دل گفت مرا سخن غلط میرانیمن لازم خدمتم تو سرگردانی
هوش مصنوعی: دل به من گفت که تو در راهی نادرست حرکت میکنی، هر چه باشد من باید در خدمت تو باشم، در حالی که تو خودت در سردرگمی به سر میبری.