رباعی شمارهٔ ۱۷۸۳
هوش مصنوعی: این ابیات به نقد و انتقاد از انسان‌ها می‌پردازد که چگونه با ظواهر و نمادهای مذهبی خود را فریب می‌دهند. در بیت اول، به تصویر نمادین زردشت اشاره شده که به اندازهٔ خر از آن بهره‌ای نمی‌برند. در بیت دوم، اگر کسی زشتی‌های خود را در آینه ببیند، به جای پذیرش آن، با خشم به آینه حمله می‌کند. این شعر نشان‌دهندهٔ عدم پذیرش واقعیت و خودآگاهی است.
با صورت دین صورت زردشت کشیچون خر نخوری نبات و بر پشت کشی
هوش مصنوعی: اگر ظاهر دین را بپذیری و زندگی خود را طبق آن پیش ببری، مانند آن است که حیات را صرف خوردن خوراکیهای بیارزش کنی و بر دوش خود بار سنگینی را تحمل نمایی.
گر آینه زشتی ترا بنمایددیوانه شوی بر آینه مشت کشی
هوش مصنوعی: اگر آینه زشتی تو را نشان دهد، دیوانه میشوی و بر آینه مشت میزنی.