رباعی شمارهٔ ۱۷۸۹
هوش مصنوعی: این شعر به دعوت به ورود به باغی می‌پردازد که در آن با گل و زیبایی‌ها مواجه هستیم، اگرچه ممکن است خارهایی هم وجود داشته باشد. شاعر پیشنهاد می‌کند که اگر در میان دیگران نیستی، به هم‌فکری و تعامل بپرداز. همچنین، بیان می‌شود که اگر در زندگی خود خطراتی وجود ندارد، نباید به فکر زهر و سموم باشی. در نهایت، خواندن این شعر را مانند نقش‌های دیواری می‌داند که چیزی فراتر از ظاهر را به تصویر می‌کشد.
در باغ درآ با گل اگر خار نه‌ایپیش آر موافقت گر اغیار نه‌ای
هوش مصنوعی: به باغ بیا و با گلستان همراه شو، اگرچه در اینجا خار وجود دارد. پس اگر با دیگران همسنخ نیستی، از آمدن در این محیط نترس و خودت را نشان بده.
چون زهر مدار روی اگر مار نه‌ایاین نقش بخوان چو نقش دیوار نه‌ای
هوش مصنوعی: اگر از زهر دورویی دوری نکنید، مانند ماری شبیه به دیواری خواهید بود که هیچگونه نشانی از زهر ندارد. مانند نقشی بروی دیوار، وجود شما بیمعنا خواهد بود.