رباعی شمارهٔ ۱۷۹۳
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات متضاد در عشق اشاره دارد. شاعر از یار خود که دارای چهره‌ای ترش (عبوس) است صحبت می‌کند و می‌گوید این ترشی برای او شیرین‌تر از شیرینی‌های دیگر است. او بیان می‌کند که حتی شکر هم اگر از شیرینی‌اش آگاه شود، می‌تواند از آن بیزار شود. در واقع، این شعر نشان‌دهنده تناقضات عاطفی و زیبایی‌های نهفته در روابط عاشقانه است.
با من ترش است روی یار قدریشیرین‌تر از این ترش ندیدم شکری
هوش مصنوعی: محبوب من همیشه چهره‌ای عبوس و ترش دارد، اما من هیچ چیز شیرین‌تر از این تلخی را تجربه نکردهام.
بیزار شود شکر ز شیرینی خویشگر زان شکر ترش بیابد خبری
هوش مصنوعی: اگر شکر از شیرینی خود خبر دار شود، از آن بیزار میشود و به تلخی تردید می‌کند.