رباعی شمارهٔ ۱۷۹۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به معشوقی اشاره می‌کند که اگرچه ممکن است محبوب و مورد توجه باشد، اما در میان نااهلان و نامحبوبان قرار دارد. در واقع، حتی اگر این معشوق در نظر دیگران محبوب باشد، برای شاعر هیچ فایده‌ای ندارد که او در جمع افراد نالایق و نامناسب باشد. شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که محبوب بودن او در جهان هیچ ارزشی ندارد وقتی در زمان‌های نامناسب و با افراد نادرست است.
با نااهلان اگر چو جانی باشیما را چه زیان تو در زیانی باشی
هوش مصنوعی: اگر با انسانهای نادان در ارتباط باشی و از آنها تاثیر بگیری، برای ما هیچ ضرری ندارد؛ زیرا تو خود در حال آسیب هستی.
گیرم که تو معشوق جهانی باشیآری باشی، ولی زمانی باشی
هوش مصنوعی: باشه که تو محبوب همه هستی، ولی فقط یک زمانی میتونی باشی.