رباعی شمارهٔ ۱۸۰۲
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق صحبت میکند و میخواهد که آن شخص به او نشان دهد تا بتواند دربارهاش brag کند. او میگوید که دیدن این زیبایی چه اندازه میتواند انسان را شاد کند و از وجود آن معشوق به زندگی آدمی نشاط و روحیه میبخشد.
بنمای به من رخت بکن مردمی ایتا لاف زنم که دیدهام خرمی ای
هوش مصنوعی: به من چهرهای نشان بده تا بتوانم به دیگران بگویم که زیبایی و شادابی را دیدهام.
ای جان جهان از تو چه باشد کمی ایکز دیدن تو شاد شود آدمی ای
هوش مصنوعی: ای جان جهان، چه چیز میتواند کمتر از تو باشد که انسان با دیدن تو شاد شود؟