رباعی شمارهٔ ۱۸۱۱
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به مقوله عشق و رابطه عاشقانه می‌پردازد. او اشاره می‌کند که معشوق دائماً در حال رفتن به سفر است و این موضوع روح و حالت او را به هم می‌ریزد. شاعر خود را مانند شکار می‌بیند که در چنگال شیر (معشوق) است و احساس می‌کند که دلش را می‌خورد و به طور کلی معشوق قصد دارد او را به طور عمیق‌تری تحت تأثیر قرار دهد.
پیوسته مها عزم سفر می‌داریچون چرخ مرا زیر و زبر می‌داری
هوش مصنوعی: همیشه فکر سفر به سرت میزند، در حالی که اوضاع من را به هم میریزی و دچار آشفتگی میکنی.
شیری و منم شکار در پنجهٔ تودل خوردئی و قصد جگر می‌داری
هوش مصنوعی: تو همچون شیری و من در چنگال تو گرفتارم؛ دل مرا میخوری و نیتت پردهدری جگر است.