رباعی شمارهٔ ۱۸۲۳
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از بیزاری خود از جدایی و دوری از معشوق میگوید و تأکید میکند که نمیتواند به کسی جز او علاقمند شود. او در باغ محبت و وصال، زیباییها را میبیند اما به خاطر عشقش نسبت به معشوق، از خارها و زشتیها هم احساس سرگشتگی میکند.
جانا ز تو بیزار شوم نی نی نیبا جز تو دگر یار شوم نی نی نی
هوش مصنوعی: عزیزم، هرگز نمیتوانم از تو دور شوم و با کسی دیگر به خوشی دست یابم.
در باغ وصالت چو همه گل بینمسرگشته بهر خار شوم نی نی نی
هوش مصنوعی: وقتی در باغ محبت تو گلهای زیبا را میبینم، چنان غرق در زیبایی میشوم که حتی به خاطر خارها و مشکلات هم غمگین نمیشوم. نه، همیشه خوشحال میمانم.