رباعی شمارهٔ ۱۸۳۰
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به درد و عذاب عشق اشاره می‌کند. می‌گوید اگر چشم تو به خاطر لذت‌های عشق بسوزد، این طبیعی است. حتی اگر معشوق هزاران دل را به درد آورد، باز هم دلش از پای می‌افتد و هیچ راه نجاتی ندارد، زیرا از دستان کسی که خود را رها نمی‌کند، قید و بند عشق باقی می‌ماند.
چشم تو بهر غمزه بسوزد مستیگر دلبندی هزار خون کردستی
هوش مصنوعی: چشم تو به خاطر فریباییاش دل را به آتش میکشد، اگر عاشق باشی، حتی هزاران بار هم که دل را بشکنی، کاری از دستت برنمیآید.
از پای درآمد دل و دل پای نداشتاز دست کسی که او ندارد رستی
هوش مصنوعی: دل از دنیای عشق خسته و بیتاب شده است و دیگر نمیتواند تحمل کند. این احساس ناشی از محبت به کسی است که حتی اندکی از او مختصری رهایی و آسایش ندارد.