رباعی شمارهٔ ۱۸۳۱
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ دلدادگی و احساساتی است که از دیدن چشمان معشوق به وجود می‌آید. شاعر به خماری و تنهایی اشاره می‌کند و می‌پرسد که چرا با وجود عشق و محبت، معشوق به او می‌نوشاند، اما خود از نوشیدن شراب و عشق دوری می‌کند. احساس ناامیدی و حسرت در این ابیات به خوبی مشهود است.
چشم مستت ز عادت خماریافغان که نهاد رسم تنها خواری
هوش مصنوعی: چشم زیبای تو به خاطر عادت به مستی، نشاندهندهی درد و غم تنهایی است.
چون می مددیست این بخیلیت چراستمی می نخوری و شیره می‌افشاری
هوش مصنوعی: چرا وقتی که کمک میکنی و احسان میکنی، از آن بخل میورزی؟ چرا شراب نمینوشی و از آن لذت نمیبری؟