رباعی شمارهٔ ۱۸۳۳
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس عجز و ناتوانی شاعر در برابر خطاها و اشتباهاتش است. او به نقش عظیم محبوبش در زندگی‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که هرچند ممکن است در کارها اشتباه کند، اما عشق و وجود محبوبش همه‌چیز را برایش معنی می‌کند. وقتی که زمان رفتن فرارسد، او می‌داند که سوالاتی درباره‌ی زندگی‌اش مطرح خواهد شد و پاسخ آن‌ها را تنها محبوبش می‌تواند بدهد.
چون جمله خطا کنم صوابم تو بسیمقصود از این عمر خرابم تو بسی
هوش مصنوعی: وقتی که در تمام کارهایم اشتباه میکنم، تو به عنوان هدف و مقصود زندگیام، خیلی بیشتر از آنچه که فکر میکنم مهم هستی.
من میدانم که چون بخواهم رفتنپرسند چه کرده‌ای جوابم تو بسی
هوش مصنوعی: من میدانم که اگر روزی بخواهم بروم، دیگران از من خواهند پرسید که در این مدت چه کردهام و من تنها میتوانم به تو اشاره کنم و بگویم که تو کارهایت بسیار بوده است.