رباعی شمارهٔ ۱۸۳۶
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حالتی از انسان‌ها می‌پردازد که در هنگام درد و رنج دیگران کمک می‌کنند، اما زمانی که خودشان در درد و رنج هستند، منتظر درمان و بهبود می‌مانند. شاعر به نوعی از صبر و انتظار برای بهبود اشاره می‌کند و به قدرت درمانی که ممکن است از بیرون برسد، اشاره دارد. در واقع، این شعر به تضاد میان کمک به دیگران و نیاز به کمک برای خود شخص می‌پردازد.
چونست به درد دیگران درمانیچون نوبت درد ما رسد درمانی
هوش مصنوعی: چرا باید برای درد دیگران راه حلی وجود داشته باشد، در حالی که زمانی که نوبت درد ما میرسد، کسی به فکر درمان ما نیست؟
من صبر کنم تا ز همه وامانیآئی بر ما چو حلقه بر درمانی
هوش مصنوعی: من منتظر میمانم تا از همه مشکلات نجات پیدا کنی، مانند حلقهای که بر دارویی میچرخد و درمان میدهد.