رباعی شمارهٔ ۱۹۵۶
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد و رنجی که به خاطر عشقش کشیده سخن می‌گوید و به معشوقه‌اش می‌نویسد که تا کی باید این چنین در عذاب و سوختن بماند. او همچنین از بی‌توجهی معشوق و خوشحالی او در دوری از خود گلایه می‌کند و به این موضوع می‌پردازد که این وضع تا چه زمانی ادامه خواهد داشت و به نفع دشمنانش است.
من با تو چنین سوخته خرمن تا کیوز ما تو چنین کشیده دامن تا کی
هوش مصنوعی: من با تو چنین عاشقانه و سوزان زندگی کردهام، اما تو تا کی میخواهی از این عشق و احساس دوری کنی و دامن خود را از من بکشانی؟
این کار به کام دشمنانم تا چندمن در غم تو، تو فارغ از من تا کی
هوش مصنوعی: این کار که به نفع دشمنانم تمام میشود تا کی ادامه دارد؟ من در غم تو هستم و تو تا کی از من بیخبر و بیخیالی؟