رباعی شمارهٔ ۱۹۵۸
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده به معشوقش میگوید که او بیدل است و معشوق دلداری میدهد. به نظر میرسد که شاید معشوق از سخنان او خسته شده باشد. او از معشوق میخواهد که اگر دلش را ربوده، آن را به او بازگرداند و یا اینکه محبتش را از بیدلی او بردارد.
من بیدلم ای نگار و تو دلداریشاید که بهر سخن ز من نازاری
هوش مصنوعی: من بیدل هستم و تو مایه دلخوشی منی، شاید به خاطر صحبتهای من تو آزردهخاطر شوی.
یا آن دل من که بردهای بازدهییا هر چه کنم ز بیدلی برداری
هوش مصنوعی: برگردان به این مضمون است که آیا میتوانی دل من را که بهدنبال تو رفته، دوباره به من برگردانی، یا هر چه تلاشی کنم، از ناامیدی و بیحالی رهایی نمییابم؟