رباعی شمارهٔ ۱۹۶۰
هوش مصنوعی: این شعر به واژه‌ها و معانی عمیق نسبت به زندگی و هویت اشاره دارد. شاعر به صراحت بیان می‌کند که او "جان" نیست و به نوعی خود را از دیگران متمایز می‌کند. او به موضوع شناخت و تفاوت میان سقطی (ناپختگی) و سخطی (غلط) پرداخته و به این نکته توجه می‌کند که درک عمیق‌تری از معانی و مقاصد زندگی لازم است. به نوعی، او از سادگی و ناآگاهی دیگران انتقاد می‌کند.
من جان تو نیستم مگو جان غلطیمن جان جنیدستم و سری سقطی
هوش مصنوعی: من کلمات تو را نمیزنم که جان تو هستم، بلکه من خودم را به عنوان روح جنید میشناسم و تو را بیاهمیت میدانم.
کی باشم جان هر خری کوردلیکو باز نداند سقطی از سخطی
هوش مصنوعی: چه اندازه نادان و بیخبر هستم که گویا جان هر موجود بیفهمی هستم که تفاوت میان اشتباه و حقایق را نمیفهمد.