رباعی شمارهٔ ۱۹۶۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات، با استفاده از تصاویری زیبا و شاعرانه، از احساسات خود هنگام نواختن رباب و ناله در مورد عشق و غم سخن می‌گوید. او به کاسه‌ای اشاره می‌کند که به نوعی نماد عشق و زیبایی است و شخصی که در این لحظه به او می‌نگرد، به او می‌گوید اگر می‌خواهی کاسه بزن، باید کوزه‌ای خوب بیابی. این مضمون به پیچیدگی عشق و زیبایی‌های آن اشاره دارد.
من دوش به کاسهٔ رباب سحریمی‌نالیدم ترانهٔ کاسه‌گری
هوش مصنوعی: دیروز در حال نواختن ساز خوشگلی بودم و با صدای حزینی به آهنگ دلنشینی گوش میدادم که متعلق به یک هنرمند سازندهٔ کاسهها بود.
با کاسهٔ می درآمد آن رشک پریگفتا که اگر کاسه زنی کوزه خری
هوش مصنوعی: زن پری مانند، با کاسهی شراب به درون آمده و می‌گوید: اگر در این میخانه کسی کاسه را سر بزند، بایستی یک کوزه خرید. این جمله به نوعی به لزوم جستجو و اقدام در زندگی و لذت بردن از لحظات اشاره دارد.