رباعی شمارهٔ ۱۹۶۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات احساس خود را بیان میکند. او از محبوبش میگوید که با وجود بدیها و عیبهایش، او را دوست داشته و به او کمک کرده است. این عشق او را شاداب و سرزنده کرده و در واقع او در حضور محبوبش دچار تغییرات مثبتی شده است.
من ذره بدم ز کوه بیشم کردیپس مانده بدم از همه پیشم کردی
هوش مصنوعی: من یک ذره کوچک بودم، اما تو با عظمت و بزرگیات من را از همه چیز برتر کردی.
درمان دل خراب و ریشم کردیسرمستک و دستک زن خویشم کردی
هوش مصنوعی: تو دل مرا که خراب و آشفته بود، درمان کردی و با شادی و نوایی خوش، مرا غرق در خوشحالی و شوق کردی.