تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۹۷۴

نی گفت که پای من به گل بود بسیناگاه بریدند سرم در هوسی
نه زخم گران بخوردم از دست کسیمعذورم دار اگر بنالم نفسی