رباعی شمارهٔ ۱۹۷۶
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به اهمیت فاصله گرفتن از محبوب و به جای گذاشتن ردپای عشق در دل او اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر شخصی از درخت عشق بیفتد، باید باز هم در دل محبوب باقی بماند و چشمان او تبدیل به آیینه‌ای از خود کنیم. به عبارت دیگر، در قلب و ذهن کسی که دوستش داریم، باید به‌گونه‌ای جای بگیریم که همیشه در یاد او بمانیم.
واپس مانی ز یار واپس باشیاز شاخ درخت بگسلی خس باشی
هوش مصنوعی: اگر از دوست خود دور بمانی، به مانند کسی خواهی بود که از درخت جدا شده و به علفی خشک و بیفروغ تبدیل میشود.
در چشم کسی چو خویش را جای کنیتو مردمک دیدهٔ آن کس باشی
هوش مصنوعی: اگر در چشمان کسی جای بگیری، به مانند مرکز دید آن شخص خواهی بود.