رباعی شمارهٔ ۱۹۷۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به عشق و انتظارش اشاره می‌کند. او می‌گوید که زندگی‌اش در این دل‌باختگی وقف شده و از زیبایی‌ها و طراوت آن خوشحال است. همچنین بیان می‌کند که تا معشوق در کنارش نباشد، دست‌افشانی نمی‌کند و شراب نمی‌نوشد، به این معنا که تمام لذت‌ها و شادی‌هایش وابسته به حضور معشوق است.
وقف است مرا عمر در این مشتاقیاحسنت زهی طراوت و رواقی
هوش مصنوعی: عمر من صرف این عشق و شوق شده است. آفرین بر این زیبایی و طراوتی که به وجود آمده است.
من کف نزنم تا تو نباشی مطربمن می نخورم تا تو نباشی ساقی
هوش مصنوعی: من وقتی تو نباشی، به هیچ چیز شادی و لذتی نمیبرم. نمیخواهم به شادمانی بپردازم، چون تو نیستی که باعث آن شوی.