رباعی شمارهٔ ۱۹۷۸
هوش مصنوعی: این ابیات از شاعر صحبت از تبدیل شدن یک پاره خاک به ماهی و همچنین قرین شدن ماه با شاه دارد. در پایان، شاعر به غم فراق هر دو (خاک و ماه) اشاره می‌کند و از آن غم به سوی خود راهی می‌یابد. به طور کلی، شعر در مورد تحول و تاثیرات عاطفی ناشی از جدایی است.
هر پارهٔ خاک را چو ماهی کردیوآنگه مه را قرینِ شاهی کردی
هوش مصنوعی: هر تکه از خاک را به زیبایی و لطافت مانند ماهی درآوردی و سپس ماه را در کنار پادشاه قرار دادی.
آخر ز فراقِ هر دو آهی کردیزان آه به‌سویِ خویش راهی کردی
هوش مصنوعی: در نهایت از دوری هر دو نفر، یک آه کشیدی و آن آه راهی به سوی خودت پیدا کرد.