رباعی شمارهٔ ۱۹۹۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از یاد محبوبش صحبت میکند و میخواهد که او همیشه در ذهنش باشد. شاعر تأکید دارد که در لحظات شادی و خوشحالی، محبوبش نیز باید در کنار او باشد و از او میخواهد که در هر حالت و موقعیتی، پشتیبان و همراهش باشد.
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی
هوش مصنوعی: وقتی به یاد تو میافتم، دوست دارم که در یادم حضور داشته باشی. هنگامی که دهانم را باز میکنم، تمنا دارم که در این باز کردن نیز با من باشی.
گر شاد شوم، ضمیرِ شادم باشیحیله طلبم، تو اوستادم باشی
هوش مصنوعی: اگر من شاد شوم، تو هم باید انگیزه و حالت شاد بودنم باشی و اگر هم بخواهم به شکل فریبندهای رفتار کنم، باید تو همچنان پشتیبان و حامی من باشی.