رباعی شمارهٔ ۱۹۹۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از عشق و محبت سخن می‌گوید و به یک بوسه دلگرم‌کننده اشاره می‌کند که در مقایسه با شش بوسه دیگر، احساسات بیشتری را در بر می‌گیرد. همچنین به استاد بودن محبوبش اشاره می‌کند و از خوبی و کرم او تمجید می‌کند، در نهایت این احساسات به او آزادی و خوشبختی را هدیه می‌دهد.
یک بوسه ز تو خواستم و شش دادیشاگردِ که بودی که چنین استادی؟
هوش مصنوعی: من فقط یک بوسه از تو خواستم، اما تو شش تا به من دادی! شاگرد کی بودی که اینقدر در کارت استاد هستی؟
خوبی و کَرَم را چو نکو بنیادیای دنیا را ز تو هزار آزادی
هوش مصنوعی: اگر خوبی و بخشش را به درستی درک کنیم، دنیا را میتوانیم به هزاران شکل آزادی ببخشیم.