غزل شمارهٔ ۹۳۰
هوش مصنوعی: این شعر به شکرگزاری از خداوند می‌پردازد که با دعای بندگانش راه را برای آن‌ها گشوده است. شاعر از تلاش‌ها و ناله‌های خود برای رسیدن به وفا و عشق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که چگونه دل و جان انسان‌ها در برابر محبت و نعمت‌های الهی به تیره‌روزی خود می‌رسند. همچنین به عشق و صفای دل‌ها اشاره دارد و اینکه خداوند درهای رحمت و بخشش را برای بندگان خود می‌گشاید. در نهایت، اشاره می‌کند که به خاطر صداقت و وفاداری، راه حق برای آن‌ها باز می‌شود.
سپاس و شکر خدا را که بندها بگشادمیان به شکر چو بستیم بند ما بگشاد
هوش مصنوعی: به خاطر شکرگزاری و سپاس به درگاه خدا، از اینکه مشکلهایمان حل شد و مشکلاتی که بر سر راهمان بود برداشته شد، بسیار خوشنودیم. وقتی به شکرگزاری پرداختیم، درهای بسته به روی ما گشوده شد.
به جان رسید فلک از دعا و ناله منفلک دهان خود اندر ره دعا بگشاد
هوش مصنوعی: آسمان از دعاها و ناله‌های من به ستوه آمده است و در پاسخ به این دعاها، دهان خود را باز کرده است.
ز بس که سینه ما سوخت در وفا جستنز شرم ما عرق از صورت وفا بگشاد
هوش مصنوعی: به دلیل فشاری که بر دل ما ناشی از سوختن و رنج کشیدن وجود دارد، در پی وفا و صداقت، از شدت شرم و خجلتی که داریم، عرق از چهره وفا بیرون زد.
ادیم روی سهیلیم هر کجا بنمودغلام چشمه عشقیم هر کجا بگشاد
هوش مصنوعی: هر کجا که برویم، نشان از زیبایی و محبت داریم و اگر چشمه عشق در جایی باز شود، ما هم در آنجا حاضر هستیم.
پس دریچه دل صد در نهانی بودکه بسته بود خدا بنده خدا بگشاد
هوش مصنوعی: در درون دل هر انسانی رازها و اسرار زیادی وجود دارد که اغلب پنهان و بسته است، اما تنها خداوند میتواند آن درها را باز کند و به انسان اجازه دهد که به آن اسرار دست یابد.
در این سرا که دو قندیل ماه و خورشیدستخدا ز جانب دل روزن سرا بگشاد
هوش مصنوعی: در این خانه، دو منبع نورانی مانند ماه و خورشید وجود دارد و خداوند از سمت دل، پنجرهای به این خانه باز کرده است.
الست گفت حق و جان‌ها بلی گفتندبرای صدق بلی حق ره بلا بگشاد
هوش مصنوعی: در روز ازل، خداوند از موجودات پرسید که آیا او را میشناسند و همه پاسخ مثبت دادند. به همین دلیل، راه حقیقت و رهایی برای آن‌ها با وضوح مشخص شد.