غزل شمارهٔ ۱۱۶۳
هوش مصنوعی: این شعر به انتقاد از ظاهرپرستی و ریاکاری در میان برخی از زاهدان و مقامات می‌پردازد. شاعر به نقد اجتماعی اشاره دارد که جا برای عار و ننگ وجود دارد، در حالی که برخی از افراد درون خود را خالی و بی‌محتوا نشان می‌دهند. او به راستی می‌گوید که با دو پول می‌توان از ظاهری بی‌محتوا بهره‌مند شد و در نهایت، به وضعیت بد اجتماعی و وجود افراد سطحی می‌پردازد.
عار بادا جهانیان را عاراز دو سه ماده ابله طرار
هوش مصنوعی: ننگ و عار بر جهان و انسانها از وجود چند نفر بیخود و احمق.
شکلک زاهدان ولی ز درونلیس فی الدار سیدی دیار
هوش مصنوعی: زاهدان ظاهری دارند، ولی در باطن به دنبال لذایذ و خوشیها هستند. در واقع، آنها در خانه خود به دنبال دنیای مادی و خوشیهای زندگیاند.
به دو پول سیاه بتوان یافتزین چنین خربطان دو سه خروار
هوش مصنوعی: با دو پول کم می‌توان از اینگونه چیزها به مقدار زیاد به دست آورد.