غزل شمارهٔ ۱۱۸۴
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از زیبایی و شادی روزی صحبت می‌کند که برای وصال و خوشی است. او از محبوبش می‌خواهد که به او دلگرمی بدهد، زیرا امروز روز لطف و ایثار است. دل او به شدت به دنبال وصال محبوب است و از جمال او خوشحال شده است. همچنین به شوری اشاره می‌کند که در این روز برای عشق و زیبایی ایجاد شده و فضا پر از نغمه‌های شیرین است. در کل، این شعر حال و هوای نشاط و شوق را به تصویر می‌کشد.
بیا با تو مرا کارست امروزمرا سودای گلزارست امروز
هوش مصنوعی: امروز میخواهم با تو باشم و از زیباییهای دلپذیر طبیعت لذت ببرم.
بیا دلدار من دلداریی کنکه روز لطف و ایثارست امروز
هوش مصنوعی: بیایید، ای محبوب من، که امروز وقت خوبی برای محبت و بخشش است.
دل من جامه‌ها را می‌دراندکه روز وصل دلدارست امروز
هوش مصنوعی: دل من در حال حاضر به شدت بیتابی می‌کند و بیوقفه در حال دلتنگی و اشتیاق است، زیرا امروز روزی است که میتوانم به وصال و دیدار محبوبم برسم.
بخندان جان ما را از جمالیکه بر گلبرگ و گلنارست امروز
هوش مصنوعی: امروز با زیباییای که بر روی گلها و میوهها نشسته، جان ما را شاد کرد.
چرا جان‌ها بر آن لب مست گشتندکه آن جا نقل بسیارست امروز
هوش مصنوعی: چرا مردم به آن لب شاداب و زیبا جذب شدهاند، چون امروز آن جا حرفهای زیادی برای گفتن است؟
نوای طوطیان آفاق پر شدکه شکرها به خروارست امروز
هوش مصنوعی: صدای طوطیها در همه جا بلند شده و این نشاندهندهی این است که امروز وضعیت شیرین و خوبی برقرار شده است.