غزل شمارهٔ ۱۲۱۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره شادی و لذت از زیبایی‌های شب و عشق است. شاعر به خوبی و خوشی شب اشاره می‌کند و بیان می‌کند که عشق شب و زیبایی آن باعث شادابی و دلخوشی همه است. همچنین از تأثیر نگاه معشوق بر زندگی و دنیا سخن می‌گوید و به نوعی احساس عشق و شوق را به تصویر می‌کشد. شاعر با مثالی ریاضی نیز می‌گوید که اگر بر زیبایی‌ها افزوده شود، شادی و خوبی‌ها نیز بیشتر می‌شود.
ای شب خوش رو که توی مهتر و سالار حبشما ز تو شادیم همه وقت تو خوش وقت تو خوش
هوش مصنوعی: ای شب زیبا و خوشچهره، که تو بزرگترین و بهترین دوست ما هستی، ما همیشه به خاطر تو شاد و خوشحالیم.
عشق تو اندرخور ما شوق تو اندر بر مادست بنه بر سر ما دست مکش دست مکش
هوش مصنوعی: عشق تو در دل ما است و شوق تو در وجود ما جاری است. دستت را بر سر ما بگذار، اما دستت را برندار.
ای شب خوبی و بهی جان بجهد گر بجهیگر سه عدد بر سه نهی گردد شش گردد شش
هوش مصنوعی: ای شب خوش و زیبا، اگر جان بگریزد، اگر عدد سه را بر سه تقسیم کنی، نتیجهاش شش می‌شود.
شش جهتم از رخ تو وز نظر فرخ توهفت فلک را بدهد خوبی و کش خوبی و کش
هوش مصنوعی: از شش طرف، زیبایی چهره تو و از هفت جهت نگاه خوشایت تو، ستارهها را هم تحت تاثیر قرار میدهد و بر آنها نیکویی میافزاید.