غزل شمارهٔ ۱۶۶۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دلتنگی و احساس جدایی حرف می‌زند. او به سفر خود به بیابان مغیلان اشاره می‌کند و می‌گوید که در حال حرکت به سمت معشوق است، اما همچنان در دل او باقی مانده و آثار عشق را حس می‌کند. شاعر از ناپیدا بودن دست محبت و تاثیر آن بر خود صحبت می‌کند و به تجلیات وجودی خود در مقایسه با چیزهای بزرگتر مثل دریا و خورشید اشاره می‌کند. در نهایت، او تاکید می‌کند که این سفر و سخن گفتن به پایان نمی‌رسد و همچنان در جستجوی معشوقه‌اش ادامه می‌دهد.
من ز وصلت چون به هجران می رومدر بیابان مغیلان می روم
هوش مصنوعی: وقتی که از وصالت دور میشوم، انگار به بیابان بینهایتی میروم.
من به خود کی رفتمی او می کشدتا نپنداری که خواهان می روم
هوش مصنوعی: من هرگز به خودم نگاه نکردم، او مرا به سمت خود میکشاند تا فکر نکنی که من به سوی خواستههایم میروم.
چشم نرگس خیره در من مانده‌ستکز میان باغ و بستان می روم
هوش مصنوعی: چشم زیبای نرگس به من خیره مانده است در حالی که من از میان باغ و بوستان میگذرم.
عقل هم انگشت خود را می گزدزانک جان این جاست و بی‌جان می روم
هوش مصنوعی: عقل هم با تعجب به خود می‌گوید که من اینجا هستم و در عین حال، روح و زندگی واقعیام در جایی دیگر قرار دارد و به آنجا میروم.
دست ناپیدا گریبان می کشدمن پی دست و گریبان می روم
هوش مصنوعی: دست نامرئی من را به چالش میکشد و من در جستجوی آن دست و چالش میروم.
این چنین پیدا و پنهان دست کیستتا که من پیدا و پنهان می روم
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که در زندگی، شخصی که ناپیداست و در پس پردهها قرار دارد، بر اعمال و سرنوشت من تأثیر میگذارد. به نوعی از وجود یک نیروی ناشناس صحبت می‌کند که در زمینههای مختلف زندگی ما حضور دارد، در حالی که خود ما در حال حرکت و تغییر هستیم.
این همان دست است کاول او مراجمع کرد و من پریشان می روم
هوش مصنوعی: این دست، همان دستی است که در آغاز مرا گرد آورد و حالا در حالی که پراکنده و نگران هستم، به سمت جلو میروم.
در تماشای چنین دست عجبمن شدم از دست و حیران می روم
هوش مصنوعی: وقتی به این دست زیبا نگاه میکنم، متوجه میشوم که چقدر شگفتانگیز است و این موضوع باعث حیرتم شده است. به سوی آن میروم و درگیر تفکراتم هستم.
من چو از دریای عمان قطره‌امقطره قطره سوی عمان می روم
هوش مصنوعی: من مانند یک قطره از دریای عمان هستم و به آرامی و به تدریج به سمت عمان حرکت میکنم.
من چو از کان معانی یک جومهمچنین جو جو بدان کان می روم
هوش مصنوعی: من مانند جویباری هستم که از چشمه معانی میگذرد و به سمت همان چشمه بازمیگردم.
من چو از خورشید کیوان ذره‌امذره ذره سوی کیوان می روم
هوش مصنوعی: من مانند دانهای کوچک از خورشید کیوان، به آرامی و به تدریج به سمت کیوان حرکت میکنم.
این سخن پایان ندارد لیک منآمدم زان سر به پایان می روم
هوش مصنوعی: این حرف هیچ وقت تمام نخواهد شد، اما من برای این موضوع به انتها میرسم و میخواهم بروم.