غزل شمارهٔ ۱۹۷۴
هوش مصنوعی: این شعر به دعا و درخواست از پیامبر (مصطفی) اشاره دارد. شاعر از او می‌خواهد که به درد و رنج‌های او توجه کند و با رحمت خود، او را از مصیبت‌ها نجات دهد. او از پیامبر می‌خواهد که یا به او کمک کند یا او را به آرامش برساند. همچنین آرزوی دیدن رحمت‌های الهی و نعمت‌های بهشتی را دارد و از پیامبر می‌خواهد که به او راهنمایی کند. شاعر به اهمیت رحمت پیامبر و تأثیر آن بر انسان‌ها تأکید می‌کند.
ای چراغ آسمان و رحمت حق بر زمینناله من گوش دار و درد حال من ببین
هوش مصنوعی: ای نور آسمان و رحمت خدا بر زمین، به ناله من توجه کن و درد و رنج من را ببین.
از میان صد بلا من سوی تو بگریختمدست رحمت بر سرم نه یا بجنبان آستین
هوش مصنوعی: از میان تمامی مشکلات و سختیها به سوی تو فرار کردم. تو با رحمتت بر سر من دست کشیدی یا اینکه آستین خودت را به حرکت درآور.
یا روان کن آب رحمت آتش غم را بکشیا خلاصم ده چو عیسی از جهان آتشین
هوش مصنوعی: ای کاش آب رحمت را بگشایی تا آتش غم را خاموش کند یا مانند عیسی مرا از این جهان پر از درد نجات دهی.
یا مراد من بده یا فارغم کن از مرادوعده فردا رها کن یا چنان کن یا چنین
هوش مصنوعی: یا آرزوی من را برآورده کن، یا مرا از خواستههایم رها کن. وعدههای فردا را فراموش کن، یا کاری کن که دلم شاد شود، یا به گونهای دیگر عمل کن.
یا در انافتحنا برگشا تا بنگرمصد هزاران گلستان و صد هزاران یاسمین
هوش مصنوعی: ای کاش دروازهای به روی من گشوده شود تا بتوانم تماشاگر باغهای فراوان و یاسهای بیشماری باشم.
یا ز الم نشرح روان کن چارجو در سینه‌امجوی آب و جوی خمر و جوی شیر و انگبین
هوش مصنوعی: ای کاش در دل من، مانند دشتهای سرسبز و خرم، جویهایی پر از آب، شراب و شیر و عسل وجود داشته باشد.
ای سنایی رو مدد خواه از روان مصطفیمصطفی ما جاء الا رحمة للعالمین
هوش مصنوعی: ای سنایی، از روح پیامبر خدا یاری بجوی که او جز رحمت برای جهانیان نیامده است.