غزل شمارهٔ ۲۱۸۹
هوش مصنوعی: این شعر به مضامین عشق و دل‌تنگی پرداخته و گوینده به محبوب خود می‌گوید که چرا او را فریب می‌دهد و در واقعیتی تلخ زندگی، به او وعده و امیدهای بی‌اساس می‌دهد. در طول شعر، او به بی‌وفایی زمان، دردهای عمیق احساسات و مشکلات زندگی اشاره می‌کند و از محبوب می‌خواهد که دیگر او را با وعده‌های توخالی فریب ندهد. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که تنها عشق واقعی و وجود محبوب برای او کافی است و از او درخواست می‌کند که بی‌دروغ و بی‌فریب در کنار او باشد.
بازم صنما چه می‌فریبی توبازم به دغا چه می‌فریبی تو
هوش مصنوعی: عزیزم، دوباره چه نیرنگی به راه انداختی؟ چرا باز هم با فریبکاری به من نزدیک میشوی؟
هر لحظه بخوانیم کریمانهای دوست مرا چه می‌فریبی تو
هوش مصنوعی: هر لحظه ما تو را به صورت محترمانه میخوانیم، ای دوست! اما تو چرا من را فریب میدهی؟
عمری تو و عمر بی‌وفا باشدما را به وفا چه می‌فریبی تو
هوش مصنوعی: تو مدتها با من هستی و عمر فانی بیوفاست، پس چرا من را با وعده‌های وفا فریب میزنی؟
دل سیر نمی‌شود به جیحون‌هاما را به سقا چه می‌فریبی تو
هوش مصنوعی: دل هرگز به آبهای زلال و خنک سیراب نمی‌شود، پس تو که خود را به عنوان آبپاش معرفی میکنی، چرا ما را فریب میدهی؟
تاریک شده‌ست چشم بی‌ماهتما را به عصا چه می‌فریبی تو
هوش مصنوعی: چشمهای ما به خاطر نبودن تو روشنایی ندارد، تو چه فایدهای به ما میدهی با ترفندهایت؟
ای دوست دعا وظیفه بنده‌ستما را به دعا چه می‌فریبی تو
هوش مصنوعی: ای دوست، دعا کردن برای ما وظیفه است؛ پس چرا تو ما را با این موضوع فریب میدهی؟
آن را که مثال امن دادی دیبا خوف و رجا چه می‌فریبی تو
هوش مصنوعی: کسی که امن و آرامش را به او دادهای، چرا او را با ترس و امید فریب میدهی؟
گفتی به قضای حق رضا بایدما را به قضا چه می‌فریبی تو
هوش مصنوعی: گفتی که باید در برابر سرنوشت الهی رضا داشته باشیم، حالا تو چرا ما را با این قضا به فریب وا میداری؟
چون نیست دواپذیر این دردمما را به دوا چه می‌فریبی تو
هوش مصنوعی: وقتی که درد من به هیچ درمانی پاسخ نمیدهد، تو چرا با وعدهی درمان ما را فریب میزنی؟
تنها خوردن چو پیشه کردی خوشما را به صلا چه می‌فریبی تو
هوش مصنوعی: اگر فقط به خوراک خود مشغول شوی، به چه دلیل ما را به فریب و وسوسه میآوری؟
چون چنگ نشاط ما شکستی خردما را به سه تا چه می‌فریبی تو
هوش مصنوعی: وقتی که وسیلهی خوشحالی ما را خراب کردی، برای چیست که عقل ما را به سه بخش تقسیم میکنی و میخواهی ما را فریب دهی؟
ما را بی ما چه می‌نوازی توما را با ما چه می‌فریبی تو
هوش مصنوعی: تو در غیاب ما چه نغمهای سر میدهی و وقتی که خود را داریم، چگونه ما را فریب میزنی؟
ای بسته کمر به پیش تو جانمما را به قبا چه می‌فریبی تو
هوش مصنوعی: ای کسی که کمر را برای جذبهات محکم بستهام، چرا با لباسهای زیبا ما را فریب میدهی؟
خاموش که غیر تو نمی‌خواهیمما را به عطا چه می‌فریبی تو
هوش مصنوعی: سکوت کن، زیرا ما جز تو چیزی را نمیخواهیم و تو با بخششهای خود ما را به چه می‌فریبی؟