غزل شمارهٔ ۲۳۱۰
هوش مصنوعی: این متن شعری خطاب به یک وجود غایب و در عین حال حاضر است که با تعابیری زیبا از او یاد می‌شود. شاعر به ستایش این موجود می‌پردازد و او را نور، رحمت و زیبایی می‌نامد. این شاعر به قدرت تاثیر او در دل‌ها و جان‌ها اشاره می‌کند و از انجماد و بیکرانگی او در عالم هستی سخن می‌گوید. در نهایت، او را به شمس الحق تبریزی نسبت می‌دهد که هم مشکی و هم عنبر است، نمادی از زیبایی و کمال.
ای غایب از این محضر از مات سلام اللهوی از همه حاضرتر از مات سلام الله
هوش مصنوعی: ای کسی که در این جمع حضور نداری، سلام خدا بر تو. تو از همه کسانی که در اینجا هستند، بیشتر در دل ما حاضر و ناظر هستی، پس سلام خدا بر تو.
ای نور پسندیده وی سرمه هر دیدهاحسنت زهی منظر از مات سلام الله
هوش مصنوعی: ای نور زیبایی و سرمه هر چشمی، چه منظر زیبایی است از طرف سلام خداوند.
ای صورت روحانی وی رحمت ربانیبر مؤمن و بر کافر از مات سلام الله
هوش مصنوعی: ای چهرهی معنوی و مظهر رحمت الهی، به مؤمنان و کافران سلام و درود خدا بر تو باد.
چون ماه تمام آیی و آن گاه ز بام آییای ماه تو را چاکر از مات سلام الله
هوش مصنوعی: وقتی که به زیبایی کامل خود میرسی و از بالای سکو ظاهر میشوی، من، که به تو ارادت دارم، با تمامی احترام و عشق به تو سلام میفرستم.
ای غایب بس حاضر بر حال همه ناظروی بحر پر از گوهر از مات سلام الله
هوش مصنوعی: ای کسی که غایب هستی اما همیشه حاضر و ناظر بر حال همه هستی، تو دریای بزرگی هستی پر از جواهرات، سلام و درود خدا بر تو باد.
ای شاهد بی‌نقصان وی روح ز تو رقصانوی مستی تو در سر از مات سلام الله
هوش مصنوعی: ای معشوق بینقص و کامل، تو که روح مرا به وجد میآوری و مستی تو در جان و دل من جاری است، درود خدا بر تو.
ای جوشش می از تو وی شکر نی از تووز هر دو توی خوشتر از مات سلام الله
هوش مصنوعی: ای خروش و جوشش، تو میگذری و شیرینی و شکر زندگی به تو وابسته است، و از هر دو اینها، تو بهترین و خوشایندتر هستی که برایم مطلوب است.
شمس الحق تبریزی در لخلخه آمیزیهم مشکی و هم عنبر از مات سلام الله
هوش مصنوعی: شمس الحق تبریزی در حالتی از زیبایی و توازن، هم در رنگ سیاه و هم در رنگ زرد طلایی همچون عطر خوشبویی از طرف خداوند حضور دارد.