غزل شمارهٔ ۲۷۹۷
هوش مصنوعی: این اشعار درباره‌ی جستجوی حقیقت و نیاز به انصاف در شیوه‌ی زندگی هستند. شاعر به انسان‌ها یادآوری می‌کند که برای رسیدن به عشق واقعی باید از ظواهر و حجاب‌های دنیوی عبور کنند. او همچنین به تشبیه جعفر طیار اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که در این مسیر، حتی اگر با سختی‌ها روبه‌رو شوند، باید امیدوار باشند. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که انسان‌ها نباید خود را در جستجوی چیزهای بی‌ارزش گم کنند.
تا بنستانی تو انصاف از جهود خیبریجان به جانان کی رسانی دل به حضرت کی بری
هوش مصنوعی: تا زمانی که انصاف را از یهودیان خیبر بگیری، جانت را به محبوب نخواهی رساند و دلت را به مقام معبود نخواهی رساند.
جعفر طیاروار از آب و از گل کی رهیتا نخندی اندر آتش همچو زر جعفری
هوش مصنوعی: اگر همچون جعفر طیار از آب و گل برخیزی، چگونه میتوانی از آتش به راحتی عبور کنی و نخندی، همانطور که زر جعفری در آتش میدرخشد؟
دل نبیند آنک باشد جسم و جان را او حجابسر ندارد آنک بنهد پا در این ره سرسری
هوش مصنوعی: دل نمیتواند آن را ببیند که جسم و جانش را حجاب قرار داده است، او کسی است که در این مسیر بهطور سطحی قدم نمیگذارد و سر ندارد.
تا دو چشمت بسته باشد اندر این بازارگاهسخت ارزان می‌فروشی لیک انبان می‌خری
هوش مصنوعی: تا زمانی که چشمانت بسته باشد و نتوانی واقعیتها را ببینی، میتوانی بهراحتی چیزی را ارزان بفروشی، اما در عوض، چیزهای با ارزشتری را خواهید خرید.