غزل شمارهٔ ۲۸۰۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وصف جشن و معنویت عید بغراقانی می‌پردازد. او از آمدن زهره و جبرییل به عنوان مهمانان اشاره می‌کند و روز مهمانی را با طراوت و شادی توصیف می‌کند. فضا پر از بوی خوش غذاهاست و شاعر به مطبخی پرنور می‌رسد که همه‌جا پر از زندگی و مهربانی است. او از شخصی در مطبخ خواستار خوراکی می‌شود، اما با دستوردی جنبه انسانی او را متوجه می‌سازد که این درخواست بجا نیست. در نهایت، شاعر با اصرار خود درگیر مستی و ویرانی می‌شود. کلیت شعر حس شادی و میهمانی را به تصویر می‌کشد.
ساخت بغراقان به رسم عید بغراقانییزهره آمد ز آسمان و می‌زند سرخوانیی
هوش مصنوعی: بغراقان به عنوان یک نماد جشن و سروری ساخته شدهاند. در این روز فرخنده، زهره، سیاره زیبای آسمان، حاضر می‌شود و به برپایی یک مهمانی و جشن بزرگ کمک می‌کند.
جبرئیل آمد به مهمان بار دیگر تا خلیلمی‌کند عجل سمین را از کرم بریانیی
هوش مصنوعی: جبرئیل دوباره به مهمانی آمد تا خلیل، با کمال مهربانی از او پذیرایی کند و از کرم و حسن نیتش بهرهمند شود.
روز مهمانی است امروز الصلا جان‌های پاکهین ز سرها کاسه زیبا در چنین مهمانیی
هوش مصنوعی: امروز روز جشن و مهمانی است. ای جان‌های پاک، برای استقبال از این مهمانی، کاسههای زیبا را از سرها بردارید.
بانگ جوشاجوش آمد بامدادان مر مرابوی خوش می‌آیدم از قلیه و بورانیی
هوش مصنوعی: صدای جوش و خروش صبحگاهی به گوشم می‌رسد و بوی خوش قلیه و بورانی به مشامم می‌رسد.
می‌کشید آن بو مرا تا جانب مطبخ شدممطبخی پرنور دیدم مطبخی نورانیی
هوش مصنوعی: بو مرا به سمت آشپزخانه می‌کشید، وقتی وارد شدم، آشپزخانهای پرنور و درخشان را دیدم.
گفتمش زان کفچه‌ای تا نفس من ساکن شودگفت رو کاین نیست ای جان بهره انسانیی
هوش مصنوعی: به او گفتم به خاطر آن لبی که دارد، تا کمی آرام شوم. او پاسخ داد که برو، چون این حالت، نشان از انسانیت تو نیست.
چون منش الحاح کردم کفچه را زد بر سرمدر سر و عقلم درآمد مستی و ویرانیی
هوش مصنوعی: وقتی که خیلی اصرار و طلب کردم، او با کف دستش بر سرم زد و این ضربه باعث شد که عقل و ادراکم در حالتی از خواب آلودگی و بیحالی فرو برود.