غزل شمارهٔ ۲۹۲۳
هوش مصنوعی: این شعر در وصف حالاتی است که به وسیله شراب و عشق به دست می‌آید. شاعر از نوشیدن باده‌ای که از دست یک شاهزاده به او رسیده، صحبت می‌کند و describes feelings of being intoxicated and the beauty surrounding him. او به تأثیرات این باده بر جان و روحش اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق و نشاط به او جان تازه‌ای می‌بخشد. همچنین، به تأثیر شمس تبریزی به‌عنوان کانون این خوشبختی و حال خوش اشاره دارد و بیان می‌کند که او در نهان ثروتی معنوی دارد. به طور کلی، شعر تصاویری از عشق، مستی و تأملات درونی را به تصویر می‌کشد.
باد بین اندر سرم از باده‌اینوش کردم از کف شه‌زاده‌ای
هوش مصنوعی: باد در سرم میپیچد، چونکه از جام جوانی نوشیدم که از دستان یک شاهزاده به من رسید.
جان چو اندر بادهٔ او غوطه خورْدبر سر آمد تابناکی ساده‌ای
هوش مصنوعی: وقتی جان در شراب او غرق میشود، زیبایی و درخشندگی ساده‌ای به اوج میرسد.
چشم جان می‌دید نقشی بوالعجبهر طرف زیبانگاری شاده‌ای
هوش مصنوعی: چشم دل تصویری شگفتانگیز می‌دید که در هر سو زیبایی مشغول تماشا بود.
هر دو گامی مست عشقی خفته‌ایبر سر او ساقیی اِستاده‌ای
هوش مصنوعی: دوتا قدم در عشق، تو خوابیدی و دربارهاش فکر میکنی؛ در حالی که یک ساقی در کنارت ایستاده است.
زان هوس شد پای دل‌ها بسته‌ایزان طرب شد پَرِّ جان بگشاده‌ای
هوش مصنوعی: از آن آرزو، دل‌ها به بند کشیده شدند و از آن شادمانی، روحها آزاد شدهاند.
نوش‌نوش مستیان بر عرش رفتتا گرو شد زهد را سجاده‌ای
هوش مصنوعی: مستی و شادی افراد سرخوش به بالای آسمانها رسید و بهدنبال آن، زهد و دینداری تنها بر روی سجادهاش باقی ماند.
شمس تبریزی سر این دولت استدر نهانْ او دولتی آماده‌ای
هوش مصنوعی: شمس تبریزی، اساس و ریشهای دارد که در پس پرده پنهان است و او خود نماد یک قدرت و سلطنت پنهان است که در دسترس همه نیست.