غزل شمارهٔ ۳۱۳۹
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و وابستگی عمیق گوینده به معشوق می‌پردازد. گوینده خود را به اشکال مختلفی توصیف می‌کند و تأکید دارد که وجودش به معشوق وابسته است. او به صورت نمادین بیان می‌کند که بدون حضور محبوب، زندگی و جهان برایش بی‌نور و بی‌معناست. گوینده می‌خواهد تا به درک عمیق‌تری از وضعیت خود و رابطه‌اش با معشوق برسد و از محبوب می‌خواهد که او را در این وضعیت یاری دهد. این شعر نشان‌دهنده تنهایی، جستجوی معنا و عشق بی‌پایان است.
صنما خرگه توم که بسازی و برکنیقلمی‌ام به دست تو که تراشی و بشکنی
هوش مصنوعی: ای معشوق، تو آنقدر قدرت و هنر داری که میتوانی هرگونه تغییراتی در من ایجاد کنی. همانطور که با چکش و قلم بر روی سنگ کار می‌کنی، میتوانی من را بسازی یا ویران کنی.
منم آن شقه علم که گهم سرنگون کنیو گهی بر فراز کوه برآری و برزنی
هوش مصنوعی: من همان علم و دانش هستم که گاهی به شدت پایین میآید و گاهی نیز به اوج قلهها میرسم و به نمایش گذاشته میشوم.
منم آن ذره هوا که در این نور روزنمسوی روزن از آن روم که تو بالای روزنی
هوش مصنوعی: من یک ذرهای هستم در این نور که به سمت روزنهای میروم، از آن روزنهای که تو در بالای آن ایستادهای.
هله ذره مگو مرا چو جهان گیر خود مرادو جهان بی‌تو آفتاب کجا یافت روشنی
هوش مصنوعی: به من نگو که تو جهان را در خود داری، زیرا من بدون وجود تو، حتی دو جهان را نیز نمیتوانم بیابم که آنجا روشنی باشد.
همگی پوستم هله تو مرا مغز نغز گیرهمه خشک‌اند مغزها چو نبخشی تو روغنی
هوش مصنوعی: همه پوستهای من را بگیر و به من چیزی بده که به قلبم جان ببخشد. همه مغزها خشک و بیروح هستند اگر تو به آنها روغن و سرزندگی نکنی.
اگرم شاه و بی‌توام چه دروغست ما و منو گرم خاک و با توام چه لطیفست آن منی
هوش مصنوعی: اگر من و تو از نظر مقام و منزلت متفاوت باشیم، این تفاوت در حقیقت دروغی است. اما هنگامی که در کنار تو هستم، احساس لطافت و نزدیکی میکنم که تو را به من نزدیکتر می‌کند.
به تو نالم تو گوییم که تو را دور کرده‌امکه ببینم در این هوا که تو ذره چه می‌کنی
هوش مصنوعی: من به تو شکایت میکنم و میگویم که تو را دور کردهام تا ببینم در این وضعیت، تو چه می‌کنی و چه پیش میآید.
به یکی ذره آفتاب چرا مشورت کندتو بکش هم تو زنده کن بکن ای دوست گردنی
هوش مصنوعی: چرا یک ذره از آفتاب برای مشورت به کسی مراجعه کند؟ تو خودت میتوانی اقدام کنی و زندگی را آغاز کنی، ای دوست، پس انجامش بده.
تو چه می داده‌ای به دل که چپ و راست می‌فتدو گهی نی چپ و نه راست و نه ترس و نه ایمنی
هوش مصنوعی: تو چه چیزی به دل من داده‌ای که اینقدر گیج و سردرگم شده است و نه به سمت چپ میرود و نه به سمت راست، و نه ترسی دارد و نه احساس امنیت؟