غزل شمارهٔ ۳۱۹۳ - مولانا

غدرالعشق فزلت قدمیمزج‌الفرقة دمعی بدمی

و حنی‌القلب بما اورثنیندما فی ندم فی ندم

کره الحب وجودی و نأیاسفا لیت وجودی عدمی

و سقی‌الصب و قد اسکرنیشرب القلب و ماذاق فمی

ای صنم لطف ترا می‌دانمنی ام ای دوست، بدان حد عجمی

ز لطیفی تو، گر شکر ترابه دل اندیشم، ترسم برمی

من که باشم؟! که تو بر تخت جمالحسرت شاه و سپاه و حشمی

منه انگشت تو بر حرف کژممن اگر حرف کژم تو قلمی

سبق‌الجود وجودی قدمامنک، یا انت ولی‌النعم

به حق جود وجودت که مبرز من بی‌دل و هذا قسمی

لا تبح قتلی بالصد وصلو اجرنی، انا صید الحرم