غزل شمارهٔ ۳۲۰۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات عشق و شوق خود نسبت به محبوبش می‌پردازد. او از زیبایی‌های محبوب و تأثیر آنها بر دل و جان خود صحبت می‌کند و هر بار با عبارت «قلت له فهکذی» تأکید می‌کند که این احساسات راست و واقعی هستند. شاعر همچنین به اهمیت حضور محبوب و تأثیرات مثبت او بر زندگی‌اش اشاره می‌کند و در نهایت از شخصی به نام شمس دین تبریزی یاد می‌کند که به او دلگرمی و امید می‌دهد. در کل، این شعر به زیبایی، احساسات عمیق و پالایش روح عشق می‌پردازد.
اضحکنی بنظرة، قلت له فهکذیشرفنی بحضرة، قلت له فهکذی
هوش مصنوعی: با نگاهی به من خندیدی، گفتم که اینگونه من را در محضر خود محترم شمردی، گفتم که اینگونه.
جاء امیر عشقه ازعجنی جنودهامددنی بنصرة، قلت له فهکذی
هوش مصنوعی: امیر عشق به کمک من آمد و از من خواست که او را یاری کنم؛ من به او گفتم که این چنین است.
جملنی جماله، نورنی هلالهاطربنی بسکرة، قلت له فهکذی
هوش مصنوعی: مرا زیباییاش مسحور کرده، نورش مانند هلال ماه بر من تابیده و مرا در حالت خوشی فرو برده است. به او گفتم: «اینگونه است.»
یسکن فی جوارنا، تسکن منه نارنایدهشنا بعشرة، قلت له فهکذی
هوش مصنوعی: کسی که در نزد ما زندگی می‌کند، از آتش ما نیز بینصیب نمیماند. او با ده برهته ما را حیرتزده می‌کند، و من به او گفتم: همینطور است؟
نور وجهه الدجی، صدق لطفه‌الرجااکرمنی بزورة، قلت له فهکذی
هوش مصنوعی: چهرهاش مانند نور در شب تار است و امیدم از لطف او راستین است. هنگامی که به او نگاه کردم، گفتم: "آه، چنین است حال من."
نال فؤادی کأسه عظمه و بأسهفاز به بخمرة، قلت له فهکذی
هوش مصنوعی: دل من چون جامی بزرگ پر از غم و سختی است که با می شادی خود را به دست آورد. به او گفتم که این چنین است.
من تبریز شمس دین یسمع منی الانینیکرمنی بسفرة، قلت له فهکذی
هوش مصنوعی: من در تبریز، شمسالدین، صدای نالهام را میشنود و با غذا به من احترام میگذارد. به او گفتم که همینطور است.