بخش ۱۳۶ - بیان آنک خلق دوزخ گرسنگانند و نالانند به حق کی روزیهای ما را فربه گردان و زود زاد به ما رسان کی ما را صبر نماند

هوش مصنوعی: این متن به نوعی فلسفی و عرفانی است و درباره‌ی تفکر، عقل و رابطه‌ی انسان با خداوند صحبت می‌کند. شاعر به صورت استعاری به وضعیت انسان‌ها که به خواب غفلت رفته‌اند، اشاره می‌کند و بیان می‌کند که باید از این خواب بیدار شده و به حقیقت وجود و عقل خود پی ببرند. او می‌گوید که عقل انسان از خداوند است و نباید به وهم و خیال مبتلا شود. همچنین اشاره می‌کند که نباید در ذات خداوند تفکر کرد، زیرا فهم این ذات خارج از توان بشر است و تنها باید به دنبال راهی برای نزدیک شدن به او بود. از سوی دیگر، شاعر به خطر غرور و جهل نیز هشدار می‌دهد و تأکید می‌کند که انسان‌ها به خواب غفلت نروند و با آگاهی و عقل، مسیر درست را دنبال کنند. نهایتاً، او به ارزش عقل و ضرورت بیداری از غفلت تأکید می‌کند و می‌گوید که باید به حقیقت وجود و ارتباط با خداوند توجه کنیم.